Neslîhan Kardaş 

 

ŞIRNEX - Hediye Dadak, agahiya kurê xwe Salîh Dadak di merasîma bi bîranîna pakrewanan de bihist û got: "Kurê min ne tenê şehîdê min e, ew şehîdê me hemûyan e."

 

Li navçeya Cizîrê ya Şirnexê, merasîma sersaxiyê ya ji bo kesên ku di dem û li cihên cuda  di têkoşîna azadiyê de jiyana xwe ji dest dane, bi tevlibûna bi hezaran kesî di roja xwe ya 3'yemîn de didome. Bernameya bi bîranînê li pêşiya avahiya Rêxistina Partiya Wekhevî û Demokrasiyê ya Gelan (DEM Partî) hat lidarxistin. Bernameya bi bîranînê bi pêşengiya Komeleya Piştevanî, Hevgirtin, Yekîtî û Çandê ya bi Malbatên ku di li Dergûşa Şaristaniyê de Xizmên xwe Winda Kirine (MEBYA DER) ve hat organîzekirin. Wêneyên kesên jiyana xwe ji dest dane û yên Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan hatin danîn.

 

Merasîma sersaxiyê

 

Niha di her sersaxiyê de û di her wêneyekî li ser masê de maye, çîrokek bi tevahî cûda, çîrokek berxwedanek bi tevahî cûda veşartiye. Dayika 80 salî ya ku bi gopalêkî di destê xwe de beşdarî merasîma sersaxiyê ya li Cizîrê bû. Hediye Dadak... Ji serî heta binî cil û bergên sor, zer û kesk li xwe kirine. Bi zehmetî tevdigere, lê di sersaxiyê de cihê ku wêneyê kurê wî lê ye, digire. Gelek hêsir narijîne, lê ji çavên wî diyar dibe ku pir giriyaye. Mîna ku hesreta salên li ser wê masê pêk tîne. Em li ser çîroka Hediye Dadak meraq dikin û bi yek ji zarokên wî re sohbet dikin. 

 

Di salên 2000'î de agahî hat

 

Heger kurê wî Selîm Kiçî (Salîh Dadak) sax mabûya niha 50 salî bû. Salîh Dadak di sala 1997'an de di 21 saliya xwe de li Heftanînê di têkoşîna azadiyê de jiyana xwe ji dest da. Salîh Dadak di 21 saliya xwe de her tim ciwan e û ew kurê ku diya wî nikare tiştekî jê re bibêje dimîne. Di destpêka salên 2000'î de xebera ku Salîh jiyana xwe ji dest daya ji malbatê re hat. Lê ji ber pirsgirêkên tenduristiyê yên dayikê, şert û mercên wê serdemê û hezkirina dayikê a bi Salih re, zarok nikarin ji dayika xwe re bibêjin. Sal derbas dibin. Hediye Dadak li benda agahiya kurê xwe dimîne. Dema ku dîrok sala 2026’an nîşan dide, nasnameya 37 kesên ku li Cizîrê di têkoşîna azadiyê de jiyana xwe ji dest dane, eşkere dibe û zarokên Hediye Dadak jî dibêjin ku wê demê şehadeta birayên wan jî hatiye eşkerekirin.

 

'Ew ne tenê şehîdê min e'

 

Wêneya Salîh Dadak di nav wêneyên 37 hevalên wî de cih digire. Hediye Dadak, bi rengên berxwedanê cil û berg li xwe kiriye, di saetên serê sibê de li qada taziyeyê cihê xwe digire. Hediye Dadak bi kurtasî qala kurê xwe, Salih Dadak, dike ku wê nû ji wî agahdar bûye.

 

Hediye Dadak, rave kir ku kurê wê di salên 1990'î de tevlî PKK'ê bûye û got: "Di çend salên pêşîn de piştî ku kurê min tevlî PKK'ê bû, me çend caran jê bihîst, lê piştî wan çend salên pêşîn, me tiştek nebihîst. Kurê min şehîd bû, lê ew ne tenê şehîdê min e, ew şehîdê me hemûyan e."

 

"Em jî dixwazin ku rêberê me azad bibe"

 

Hediye Dadak bi gotina "Ev şehîd hemû yên me ne" bal kişand ser yekîtiyê û wiha bi lêv kir: "Em êdî naxwazin xwîn bireje. Werin em destên xwe bidin hev û bibin yek. Li gel vê pêvajoyê, em dixwazin ku rêberê me azad bibe. Divê hemû girtiyên siyasî azad bibin. Em dixwazin xemgînî û kêfxweşiyên xwe bi hev re parve bikin. Em êdî qetlîaman naxwazin. Kurê min ne tenê şehîdê min e, ew zarokê me hemûyan e, şehîdê me hemûyan e."

 

'Serê me bilind e' 

 

Hediye Dadak derbarê merasîma bi bîranînê de wiha nêrînên xwe anî ziman: "Ji ber vê kombûna sersaxiyê em serê xwe bilind dikin. Em kêfxweş in ku bi vî rengî bi hev re ne. Navên zarokên me li vir hatine nivîsandin. Me wêneyên wan dîtin. Heta niha, min jî nizanibû zarokê min li ku ye."